Zwemmen

woensdag 25 juli 2012

Met een weertype als dit, duik ik graag het zwembad in. Hoewel ik ’s winters zwemmen eigenlijk nog het lekkerst vind. Dan kom je buiten, in die ijzige vrieskou, en tintelt je lijf nog na van inspanning en gezondheid (lekker met thee en appeltaart). Hoe warm ook, buitenbaden verlaat ik daarentegen meestal met blauwe lippen van de kou. Enniewee, hoewel waterman van geboorte was ik geen waterrat. Misschien had dat met mijn lengte te maken. In zwembad de Regentes, de hel op aarde, ben ik nooit drijvend gekomen. Schoolzwemmen. De trap naar boven. Die verstikkende chloor lucht. Stond ik daar in het pierenbadje met zes banden om; drijven, ho maar! Uiteindelijk ging ik mijn hele klas door, behalve ik. Toen ik jaren later schoolbaantjes zwom in het grote bad, zonder band, en dacht dat ik echt verdronk, werd ik zo uitgefoeterd door de badmeester, de duivel op aarde, dat ik er meteen mee ben gestopt. Tien was ik; ze bekeken het maar met hun zwembad. Wat volgden waren vele briefjes van mijn moeder en vele oorontstekingen. Maar ja, het water lonkte. Met mijn oudste broer weer begonnen, in Leiden, toen jaren met een vriend gezwommen, in Amsterdam, uiteindelijk zelfs leren duiken, in Thailand. Ik kan het. Diploma’s heb ik niet, maar overwinningen des te meer. Persoonlijke overwinningen. Waarvan de eerste: dat ik dicht bij de kant in het diepe zwom en naar het midden van het bad moest om een aantal klierende jongens te omzeilen. Ik redde het! Zou een schip vijf meter buiten de kade zinken, dan zou ik zwemmend de kant bereiken! En waarvan de mooiste: een aantal baantjes in het olympisch zwembad van München, waar Mark Spitz zeven (!) keer goud zwom. Sindsdien ben ik vrolijk blijven zwemmen en jaren had ik ook een opgerolde handdoek met daarin een zwembroek in de achterbak van mijn auto liggen. Bezocht ik, op weg van werk naar huis, het De Miranda twee keer per week. Dat is verleden tijd. Net als een duik in de zee. Te koud. (Of de mussen moeten van het dank vallen.) Een mens wordt ook ouder, dat zal het zijn.